Aleczan & Shinmai : FFXI Diary

วันนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ”เมื่อคืน” เป็นคืนที่โคตรสับสนและวุ่นวาย (โคตรเหนื่อยด้วย) เราเริ่ม(รอบดึก)ด้วยไนศุล ซึ่งชนะแค่ 1/3 เท่านั้น คงไม่มีอะไรจะบ่นมากไปกว่าไอ้กบเชี่ย! ไอ้ดาฮัคเฮงซวย! และไอ้กบเวรกับอิมพ์แม่ง!! @#$%@#$%

แบบว่ารันแรก… ซวยจริง ๆ ชั้นสุดท้ายที่สามารถตะกายขึ้นไปได้ (ถ้าจำไม่ผิดคือชั้น 59?) เสือกเจอคำสั่งฆ่าศัตรูเฉพาะ(กบ)อ่ะ แถมเสือกมีเยอะด้วยนะ มิหนำซ้ำตอนสู้กับตัวสุดท้าย(มั้ง)ใกล้จะเสร็จแล้ว ไอ้ไวท์เมจเฮงกาบ๊วย(ตูเอง)ดันวิ่งทะเล่อทะล่าไปอะโกรไดโนเสาร์มาอีกตัว พร้อมกับไอ้พันตา (อ้วกแตกสิคับ) แล้วสุดท้ายตอนเขาฆ่ากบเสร็จปุ๊บ เราก็โดนเตะออกเพราะหมดเวลา มีสองศพคือเรากับเอลฟี่

Well, today, or I should say “last night” was a helluva busy time. We started off with Nyzul Assault, with 1/3 success record (>.>) All I and all other could say is “Damn Frogs! Damn Dahak!  And damn Frogs and Imps! ”

The first run… We lost to the Frog army. It was on the 59th floor, I believe. Well, actually we were kicked out because the time was up, right when the last (maybe) frog was killed. Mind you, though, that all the 3 aggroes in this pic were caused by me! By me alone and only! I was stupid enough to run into a raptor and then, near the end of the fight, a raptor with a thousand-eye. When we were outside, there were 2 corpses, me and Elfi the RDM.

ขอโทษร้อยครั้งเลยอ่ะ เพื่อน ๆ…. ตูผิดไปแล้ว T.T

A hundred of apologies, guys!!! I’m so, so, so sorry!

รันที่สองดันดวงดีอย่างน่าอัศจรรย์ ไต่ไปถึงชั้น 60 ได้โดยมีเวลาเหลือเกิน 10 นาทีอ่ะ!!! เหลือเฟือมาก ๆ สำหรับการกินยาเพิ่มหลอด MP แล้วนั่งกันจนเต็ม แถมยังรอชิโนะซึ่งหลุดออกจากเกมระหว่างนั่งให้กลับมาได้สบาย ๆ ด้วย แต่บอสยากหน่อยนะ เป็นเซอเบรัส แม่งอึดโคตร ๆ แถมเลวด้วย มี Paralyze หมู่ ตูโดนเข้าไปทีนี่ แค่จะ Paralyna ตัวเองยังต้องกดตั้ง 3-4 ที แง่ง! กวงติง! แถมสู้ ๆ ไป พอมันใกล้ตายแล้วเสือกหันมาไล่กัดตูซะงั้น! ใคร ๆ ก็บอกให้วิ่ง (แล้วตูจะวิ่งไปไหนฟะ?) โชคดีมี Dusty Elixir แล้วมิตะกด Accomplice ดึงเฮทช่วยอีกแรง…. ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ มันหันมาสนเราได้ เพราะก็ไม่ได้ร่ายอะไรพิเศษเลย Cure หนัก ๆ มาตั้งแต่ต้นแล้ว แต่อาจจะเพราะมันมีสกิลอะไรที่รีเซ็ทเฮทมั้ง…. เอาล่ะเรารอดแล้วก็ Cure ต่อ แก้ Paralyze ให้ชาวบ้าน แล้วพอจวนตัวก็วิ่งไป Benediction พอชนะแล้วมีแต่อาวุธหล่น ไม่มีเกราะอีกตามเคย…

The second run, however, was miraculously lucky. We ended up getting to 60th floor with more than 10 minutes left. Just enough to rest for MP after drinking Mana Boost, and also to wait for Shino who got D/C after resting… The boss was a pain in the booty though. It was a Cerb. I really, really hate its Paralyze-ga move. It would take me like 4 attempts to even Paralyna myself. And towards the end of the battle, it just decided to run after me for no reason. Could be that it did a hate-resetting move on someone among the melee… Well, I almost died, but thanks to the Dusty Elixir and the Accomplice skill used by Mita, I survived and proceeded to Cure, Paralyna, and finally Benediction…. We won but no armor was dropped though.

รันสุดท้ายต้องบอกว่าซวยโคตรพ่องโคตรแม่ง เจอแต่ละอันนี่ซ่งตรีนทั้งน้านนนน เข้าไปก็เจอให้ฆ่า All แล้วเสือกมี Dahak เป็นตัวแรก อ้วกแตกเลยพะย่ะค่ะ! 3 ศพ…. พอเรสแล้วให้เรากับมิตะนั่งพัก ส่งลูกับบรูนที่ weakened ไปสู้ต่อเคียงข้างไอกะ โดยมีเอลฟี่ดูแลให้ (เฮ้ยยย ไม่ใช่ดิ COR ไม่มี Cure!!!) เราก็ไปกันต่อเรื่อย ๆ อะนะ จนไปเจอชั้นที่ให้ฆ่าศัตรูเฉพาะประเภท(หลายตัว) แม่งเจอกบอีกแล้วว่ะ! สาดดด อะไรจะซวยปานนั้น แถมไม่พอมีอิมพ์ทั่วแมพ คอยดักตีหัวคนนู้นคนนี้ หลบก็ไม่พ้นเพราะเสือก True sight โอ๊ยยย สุดท้ายก็ไปเจอชั้น 64 ให้เรียงออร์เดอร์จุดไฟ แล้วโดนเตะออกเพราะเวลาไม่พอ.

Then, the last run was like OMG WTF BBQ!!! run. All unfortunate objectives were presented to us… First the “all” objective with Dahak as the first obstacle, we won with 3 deaths. Then we advanced to clear the floor and went up. We then got the “specifics” objective. What were on that floor? Well, nothing but Frogs and Imps! Then we got a very large floor, looking for all lamps for “activation in a specific order.” That was 64th floor, I believe, and we got kicked out because time’s up.

กุเหนื่อยยยยยย บูดดดดดดดดดด รมเสีย ไม่ได้ดั่งใจ เจ๊ไม่ปลื้ม อ๊าก ว้าก ย้าก ก๊าซซซซ!!! ก็เลยไปนั่งสงบสติอารมณ์สักพัก จนลูกับบรูนชวนไปแจม Merit Party จะได้ลากไวท์เมจให้ 75 กับเขาซะที ก็เลยไปด้วย ตี้นี้ดี ฆ่าไว ทุกคนเก่งหมด (ยกเว้นกรูววววส์) นั่งบ่อยมาก เพราะ MP ไม่พอ (แสรด) มันเล่นกันสปีดโคตรเร็ว ตามไม่ค่อยทันอ่ะ รู้สึกเหนื่อย หายใจไม่ทัน…. แล้วพอเชนได้ 25 ก็ต้องพากันนั่ง เพราะเรา MP หมด แม่งโคตรตัวถ่วงเลยว่ะ รมณ์บ่จอย หงุดหงิดตัวเอง แถมมิหนำซ้ำ บาร์ดกับซามูไรยังตายคนละครั้งด้วย แสรดดดดดดด ไวท์เมจประสาอะไรปล่อยให้ชาวบ้านตายคาตา โฮกกกกกกก ฮึ่มมมม! แล้วตูก็โง่อีกนะ เสือกไม่รู้ว่า Cure 4 มันดึงเฮทหนักกว่า Cure 5 (กรูจะไปรู้ได้ไงวะ กรูเปงมองค์นะเฟ้ยยยยยยยยย) แต่รู้สึกโง่มาก ๆ อ่ะ แถมมีคนในตี้ทำท่าไม่พอใจด้วย โดนวิจารณ์แรง ๆ ด้วยอ่ะ แต่มันก็จริง เถียงไม่ออก แง่ง ๆ ๆ น้อยใจโว้ยยยยยยย

แต่ในที่สุดปาร์ตี้ก็แตกเมื่อบาร์ดต้องไปเรียน ตอนนั้นยังไม่ตี 5 ดี แต่เราเหลือแค่ 2000 exp จะเลเวลอัพ ก็ว่าจะไปแคมเปญนะ แต่ลูไม่เห็นด้วย เราสามคนเลยพากันฆ่า Puk กับขโมยสัตว์เลี้ยงของ Mamool มาตีหัวเอา ไม่นานก็เลเวล 75 สมใจ(ใคร)

I felt so tired (maybe that was because I was unpleased with the outcome) and took a short break. Then Lusi and Brune persuaded me to go PT with them in a Merit Party, so that my WHM74 could get to 75. Yeah I joined them. It was a good PT. Everyone was great (except me.) I had to sit a lot to refill my MP. It seems that the first Merit Party I have ever been in was going at a much faster pace than I could cope with. We got to chain #25 and I really, really had to sit. Also, the Bard (Saisaii) and the Samurai (it was Lusi) died once each under my care. I felt very upset. And the fact that I never knew that Cure IV has more hate than Cure V made me feel even worse. One of the members seemed unhappy about this and I got a sad but true criticism.

Anyway, the party disbanded just before 5 A.M. my time. I was at 2,000 exp until 75. So Lusi and Brune stayed and killed a few Puks and Mamool’s pets for me. I finally hit 75.

แปลกป่ะล่ะ? ไม่ค่อยตื่นเต้นดีใจเลยอ่ะ ยกเว้นที่ว่าต่อไปนี้ร่าย Reraise III ได้แล้วเท่านั้นเอง…. จำได้ว่าตอนไวท์เมจเลเวล 70 นะ ยังตื่นเต้นมากกว่านี้อีก แต่อาจเป็นเพราะตอนนั้นต้องไปตบกับปู่ Maat ล่ะมั้ง ยังไงก็ดี ตอนที่มองค์เลเวล 70 ก็ตื่นเต้นดีอกดีใจ เป็นปลื้มมากกว่านี้เหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความจำเป็นต้องไปกราบเท้าเจ้าคุณปู่แล้วอ่ะนะ แถมยังรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังมาก กับการได้เลเวล 71 เพื่อไปเอาเควสต์ Asuran Fist น่ะ เฮ่อออออออออ หรือว่ากูอิจฉาตัวเองวะ? แบบว่าเกิดมาเป็นมองค์เนี่ย แค่เก็บเลเวลไวท์เมจจนแซงมองค์ได้ก็น่าเศร้าชิบหายตายโหงแล้วนา…. นี่ยังเสร่อได้เลเวล 75 ด้วยไวท์เมจแทนที่จะเป็นมองค์ อาชีพสุดที่รักของเราเสียอีก เจ๊เคียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดหงุดหงิดงุงิ -”- ไม่ได้ดั่งใจ! รมณ์เสีย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ่ากกกกกกกก

เฮ่อ ระบายแล้ว ค่อยยังชั่ว….

แต่คิดไปคิดมา ที่ไม่ค่อยดีใจ ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะเมื่อคืนตอนเลเวลอัพ เรากำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ก็ได้ ยังไงก็ต้องคอยดูกันต่อไปนะ ว่าเป็นไวท์เมจเลเวล 75 แล้วจะมีความสุขได้มั้ย แต่ยังไงตอนนี้ขอพักก่อนเถอะ เบื่อ จะอ้วก เซ็ง… ขี้เกียจ!!!! เฮ่ออออ

Strange enough, I wasn’t very thrilled about it, except for the ability to learn Reraise III. I was much more excited about my WHM when it hit 70…. But that might be because I had to meet Maat for my limit break quest. I was also more thrilled and enthusiastic with my Monk when it reached 70 (although no more need to see Maat) and am looking forward to getting to level 71 and doing the quest for Asuran Fists… Ahhh… Maybe I was just being jealous or envious. I was born as a Monk…. It was sad enough to have my White Mage’s level beyond Monk. Not to mention that White Mage was my first job to be 75 instead of my beloved Monk. GRRRRRRR! What a frustration!!! Oh, but the lack of excitement might be caused by my mood, too. We’ll see later if I could enjoy being a level 75 White Mage. But for now I just want to take a break from it. I feel sick for no reason… *sigh*

Last night I’ve finally met Loneshadow in person (well, by “person” I meant “character”) We started talking several days ago. He checked me near Whitegate AH and found out that I am unhappy about camping Western Shadow. He was nice enough to send me a /tell telling me it’s better to hunt it in Nyzul. We talked about many things, mostly about FFXI activities and how we share the same characteristic - of being lazy asses who don’t like to level up but just sit and chat or run around sight-seeing. LOL

Well, to confess, after talking with him for a few days, I assumed he was a girl. Since I didn’t even have a chance to catch a glimpse of his Hume character, I had no idea if it was a male or female. And when we talked about brothers and sisters, he made a remark about older brothers, saying that they tend to pick a fight with other siblings more than younger brothers. As I’m a sister with a younger brother, and he said that it’s good because older sister and younger brother tend to get along better, I unconsciously drew a conclusion that Loneshadow was, in comparison, a “younger sister” who’s been having problem with older brothers.

Also some characteristics while we chat made me misunderstand him. At some point he joked and talked to me with words that feel like a friendly teasing. For example, “silly.” That reminded me of Raysin (Nancy) who is a very good friend of mine in FFXI, and so made me assume he was a woman.

When I met him last night and saw his character…. I was like…. WTF It’s a male char!!! But then I was extremely unsure, since I know a few girls who play male characters, ot even Galka. SO I bluntly asked him whether he’s a he or a she. He was like :\ and O_O and said “Isn’t this obvious?” LOL Yeah so I explained that I thought he was a girl all along. He was surprised and asked if he sounded so feminine (lol, sorry, I didn’t man to be mean to you!)

It was very late and I was tired and sleepy, so I couldn’t explain then, but now as I reconsider it thoroughly, it’s not that he sounded feminine. It’s just that he sounded like a grownup person who has kids already, the person who would so naturally joke or say things that make me giggle, the person who makes me feel like they see me as a friend but also a kid, etc. (I’ve tried my best but it’s something that’s very hard to explain in words… it’s an atmosphere, a feeling, a tone and much more.) And since I know only few people who match the criteria, and the most outstanding one is a mother with 2 children (Well, that would refer to Nancy, A.K.A. Raysin) I automatically linked Loneshadow to this. It’s just that talking to Loneshadow reminded me of her a lot and it felt very similar. I would say that the atmosphere while chatting made me draw a false conclusion….

Anyway…. Nice to meet you, Loneshadow, and I hope we’ll keep in touch!