ต่อไปนี้คือบันทึกที่พิมพ์เล่น ๆ แก้ว่างไว้ตั้งแต่เมื่อวาน (จันทร์ ๔ ก.พ. ๒๕๕๑)
—–
วันนี้วันจันทร์ที่ ๔ กุมภาพันธ์ เป็นวันแรกที่มีคอมพิวเตอร์ใช้หลังจากที่ฮาร์ดดิสก์ของโน้ตบุ๊คสิ้นชีพไปเมื่อวันอังคารที่แล้ว…
หลังจากที่รู้สึกเสียใจ เสียดาย และสิ้นหวัง เพราะเขา(ร้าน)ว่าข้อมูลในนั้นเอาคืนมาไม่ได้แล้ว ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่า Come What May อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด(ล่ะวะ)
เพราะถึงเราจะสิ้นหวัง แต่ก็ไม่ได้งอมืองอเท้ายอมรับชะตากรรมอยู่เฉย ๆ เราได้พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเอาข้อมูลกลับคืนมาแล้วนี่เนอะ…
แต่ตั้งแต่วันศุกร์เย็นเป็นต้นมา เราเกิดล้มป่วย เป็นหวัด คัดจมูก น้ำมูกไหล เป็นไข้ ปวดศีรษะ แล้วตอนนี้ก็ไอ…. สรุปว่านั่งซมนอนซมมา 3 วันแล้ว ก็เลยยังไม่ได้ติดต่อใครเลยในเรื่องเกี่ยวกับคอมนี้
ตอนนี้เราปลงแล้วล่ะ คิดว่าถ้าลองทำทุกวิถีทางแล้วมันยังไม่สำเร็จ ก็แสดงว่าเราน่ะทำได้เท่านี้ ไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจแล้ว เพราะมันสุดความสามารถแล้วนิ
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด…. ควรจะรอดูผลว่าสำเร็จหรือไม่ ด้วยใจที่สงบและมั่นคงสินะ
งืม ๆ เรามาเล่าต่อกันอีกนิด…. เรื่องฮาร์ดดิสก์พักไว้ก่อน มาว่ากันเรื่องการที่ไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้ดีกว่า
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า จริง ๆ แล้วเราต้องมีคอมพิวเตอร์ขนาดตั้งโต๊ะอีกเครื่องหนึ่งเพื่อเอาไว้ใช้ในชีวิตประจำวัน ส่วนโน้ตบุ๊คเนี่ยต้องเอาไว้ใช้เวลาเดินทางหรือเวลาต้องการใช้คอมทีเดียวสองเครื่องเท่านั้น แต่ทีนี้เนื่องจากว่าเมื่อหลายเดือนก่อน คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะของเรามันเกิดพังไป (ถ้าจำไม่ผิดนะ เมนบอร์ดเดี้ยงไปแล้วเพราะมันเก่าหลายปีแล้วอ่ะ) เราก็เลยต้องใช้ชีวิตแบบพึ่งพาเฉพาะโน้ตบุ๊คเท่านั้น ทีนี้จริง ๆ แล้วพ่อกับแม่มอบหมายให้น้องชายช่วยเรา ด้วยการไปหาซื้อคอมเครื่องใหม่มาประกอบให้เรา และติดตั้ง อืม… แต่เนื่องจากยังขาดชิ้นส่วนและซอฟท์แวร์บางอย่าง (ตอนนั้นวิสต้ายังไม่เสถียร) น้องเราก็เลยยังไม่ได้เอาคอมเครื่องใหม่มาให้เราใช้ ประกอบกับเรายืนยันว่าเราใช้โน้ตบุ๊คอยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีแล้ว เราก็เลยใช้แต่โน้ตบุ๊คมาตลอด
ทีนี้ก่อนหน้านี้ประมาณ 2-3 อาทิตย์ คอมของน้องเราเกิดเดี้ยงขึ้นมา สาเหตุคือการ์ดจอร้อนจัดจนเสีย ก็เพราะแอร์ทนอากาศร้อนไม่ได้เลยหยุดทำงานนั่นแหละ…. น้องชายก็เลยต้องยืมเครื่องของเราไปใช้งานพลาง ๆ ก่อน เพราะฉะนั้นพอโน้ตบุ๊คของเราเสียขึ้นมาทีหลัง เราก็เลยไม่มีอะไรสำรองที่จะใช้! โฮฮฮฮฮฮฮฮ ชีวิตช่างรันทดยิ่งนัก
แต่ตอนนี้น้องเราได้การ์ดจอใหม่แล้วล่ะ เราก็เลยได้เครื่องนี้มาใช้ ซึ่งเป็นวิสต้า หน้าตาประหลาดพิกล… ไม่คุ้นมืออย่างแรง แถมยังรู้สึกว่ามันไฮเทคเกินไปจนเรารู้สึกขยาด ๆ อย่างไรก็ไม่ทราบ (ก็รู้ ๆ กันอยู่นะว่าเราน่ะมันพวกเทคโนโลยีล้าหลัง ไม่ค่อยถูกกับของอะไรที่ออกใหม่ ๆ หรือทันสมัย เปลี่ยนโปรแกรมที่ใช้ทีก็แสนจะกลุ้มใจเพราะกว่าจะทำตัวให้ชินได้ก็ใช้เวลานาน แทบจะนานจนของมันตกรุ่นไปแล้วนั่นแหละ ฮ่า ๆ) จริง ๆ เราต้องได้ใช้เครื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพราะน้องชายเอามาตั้งเด่นเป็นสง่าไว้ให้เราที่หน้าห้องตั้งแต่เช้ามืดแล้ว แต่เนื่องจากตอนตื่นมาประมาณ 9 โมงเช้า เรายังเพลีย ๆ และไม่ค่อยมีแรง บวกกับขี้เกียจ เลยไม่ได้ลากคอมเข้าห้องมา….คงลากเข้ามาแต่หน้าจอแบนเท่านั้น (เพราะมันแบนเลยไม่ค่อยหนักอ่ะ ลากเองไหว) แต่พอน้องเราออกไปข้างนอกมา ก็กลับมาแล้วเอาเจ้าตัวเครื่องเข้าไปทำอะไรกุกกัก แล้วก็เอาเข้ามาประเคนไว้ในห้องนอนของเราตอนเราลงไปหมกตัวอยู่ในผ้าห่มที่ห้องคอมชั้นล่าง
แต่ก็นะ….เราไม่สบายอ้ะ ไม่สบาย! เราไม่อยากลุกเดินเลยด้วยซ้ำ มันเพลีย แล้วก็ปวดเมื่อยเนื้อตัว หนาวกระดูกไปทั่วตัวไปหมด เพราะงั้นกับการถ่อร่างมาเปิดคอม ตั้งโน่น เซ็ทนี่ จัดโต๊ะทำงาน แล้วก็จัดการต่อวงจรหรือสายไฟอะไร ๆ ให้ใช้คอมได้เนี่ย เราก็เลยพลอยไม่มีปัญญาทำไปด้วย เพราะงั้นเมื่อวานนี้คือวันอาทิตย์ จึงเป็นวันที่เราแทบจะนอนอยู่นิ่ง ๆ ทั้งวัน (นอนนิ่ง ๆ แต่ไม่ได้หลับนะ เพราะเมื่อวันเสาร์เรานอนเยอะมากกกกกก ด้วยความอ่อนเพลียจากไข้และหวัด ผลก็คือกลางคืนนอนหลับ ๆ ตื่น ๆ ไม่สบายตัวอย่างยิ่ง ก็เลยกลัวว่าถ้าวันอาทิตย์ยังนอนทั้งวันอีกจะทำให้กลางคืนนอนไม่หลับ) นอกจากนี้ยังเป็นวันที่ไข้ขึ้นมากกว่าวันอื่น ๆ ด้วย ทั้งมือและเท้าร้อนมาก เหมือนมีรังสีแผ่ออกมา ถ้าให้พูดแบบเพ้อ ๆ ล่ะก็ เหมือนจะฝึกวิชาฝ่ามือไฟประลัยกัลป์ได้ทั้ง ๆ ที่นอนอยู่แล้วล่ะ จะบอกให้
เพราะงั้น…. วันนี้จึงเป็นวันแรกที่ได้ใช้คอม แล้วก็พยายามเสียบสาย LAN เพื่อจะได้ใช้อินเตอร์เนตได้ แต่พยายามอยู่นานนับชั่วโมงก็ไม่เป็นผล เพราะแบบว่า…. เสียบสายแลนแล้วไม่มีสัญญาณอ่ะ ก็เลยสงสัยว่าสายมันจะชำรุดหรือเปล่า พอพูดแบบนี้ น้องชายเราก็แล่นออกไปซีคอน! ออกไปซีคอนเชียวนะ! เพื่อซื้ออาหารกระต่าย เอ๊ย เพื่อซื้อ Wireless Adapter มาให้เรา เราก็ดีใจสิ แกะกล่องออกมา อ่านคู่มืออย่างดี อื้มมม หน้าศองมันเขียนว่า ให้เริ่มที่การใส่ CD สำหรับอินสตอลเข้าไปในเครื่อง และทำตามขั้นตอนที่มันสั่งทุกอย่าง อย่าเสียบ adapter เข้าไปก่อนที่มันจะสั่งเด็ดขาด… แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นใบอะไรที่ใส่มาในซอง… เอ๊ะ? สำหรับผู้ใช้วินโดวส์วิสต้า? อื๋อ? อ้าว ห้ามใช้ซีดีที่ให้มา แต่ให้ดาวน์โหลดจากอินเตอร์เนตแทน..
เฮ้ย แล้วตูจะไปโหลดมาจากไสฟะ!!!!!!!!!!!!! ก็ไอ้ที่อยากจะอินสตอลเนี่ยก็คือของที่จะทำให้ตูต่อเนตได้นี่หว่า เช้ดดดดดดดดดดดดด
สรุปก็ต้องไปเคาะห้องเรียกใช้น้องชายอีกรอบ (รู้สึกว่าคอมเดี้ยงหนนี้จะก่อเรื่องเดือดร้อนให้น้องชายไม่หยุดหย่อน ช่างเป็นภาระซะจริง ๆ เฮ่อ) พอเอาใบนั่นไปให้ดู น้องชายก็บอกว่า “อือ เดี๋ยวทำให้”
เพราะงั้นตอนนี้ก็เลยมานั่งพิมพ์อะไรเล่นเย็น ๆ ใจไปก่อนเช่นนี้แล…
ว่าแต่ว่า ทำไม!!! ทำไมเครื่องนี้ไม่มี Microsoft Word ล่ะ อย่าบอกนะว่าไม่มีเวิร์ดสำหรับวิสต้าอ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ!!! ใช้ WordPad แล้วไม่ชินอย่างแรงอ่ะ ฮือออออ เจ๊เคียดดดดดดดดดด
หน้าตาของทุกอย่างในนี้ก็ประหลาด ๆ ๆ ๆ ไปหมด ขนาดโปรแกรมที่ใช้จนชิน จนชำนาญ พอมาอยู่ในเครื่องนี้หน้าจาก็ประหลาดไป… ฮือ ต้องรีบเรียนรู้และทำตัวให้คุ้นเคยโดยด่วนสิเนี่ย
(ยังมีต่อ (อีก…..เรอะ!?))
.
.
English Summary :
I tried not to think or worry too much about my HDD and the data in it… Well, we’ve tried our best. There’s nothing to regret, right?
Anyway, my bro assembled a new desktop computer for me and things are weird now. I have to adapt to the new computer, monitor, new Operation System (which is Windows Vista), new interface, new programs, and etc. Hopefully I can get used to all these soon. But our biggest problem was that this computer didn’t have connection to the internet. The LAN wire didn’t work (maybe it’s too old and is broken somewhere inside.) So my bro went out to buy a wireless adapter. We, uh… I mean my brother, finally successfully installed it (though it has minor installation problem with Vista…which is it required the driver to be downloaded from its site instead of copying from the CD….but but but the reason why I was attaching this hardware to my comp is that I DID NOT have access to the internet!!! LMAO)
—-
F.Y.I. The place I finally went to try to have my HDD recovered was Computer Union which is located on Sukhumvit Road, Bangkok.
Entries (RSS)