วันพฤหัสน่ะ หลังจากที่ลองคุยดูกับหลาย ๆ คน (รู้สึกว่าเรื่องของเรานี่เดือดร้อนชาวบ้านหลายคนเหลือเกิน ฮ่า) เช่น พี่กิฟท์ รัน ๆ พาลาเมี้ยว(ผ่านรัน ๆ) น้องชายเรา พ่อเรา แล้วเราก็ได้ข้อสรุปว่า ไอ้ที่ว่าฮาร์ดดิสก์แล็บน่าจะมีปัญญากู้ได้น่ะ คงเพราะมันเอาของเราไปแยกชิ้นส่วนแล้วประกอบใหม่ หรือไม่ก็แกะเอาชิ้นส่วนที่บรรจุข้อมูล ไปใส่กับอะไรสักอย่างที่ทำให้อ่านได้ แล้วก็กู้ข้อมูลออกมา น่าจะไม่ได้โม้ เพราะงั้นในเมื่อมีคนนึงทำได้ คนอื่นก็น่าจะทำได้เช่นกัน จึงควรจะไปหาที่ราคาถูก ๆ กว่านี้เสียก่อน เพราะสองหมื่นนี่มันแพงจนน้ำตาไหลพรากเกินไป ประกอบกับรัน ๆ บอกว่า งานที่จะเข้าฮาร์ดดิสก์แล็บน่ะ ไม่น่าจะกระจอกแบบนี้ เพราะของเราเป็นงานประเภทที่ค่อนข้างตื้นและ”หมู” มันไม่ควรจะต้องจ่ายถึง 20,000 บาท!
สรุปว่าข้อมูลจากรัน ๆ คือ ที่ศูนย์ DCOM สามารถทำได้ ในราคาพันสอง แต่เนื่องจากเครื่องเราและฮาร์ดดิสก์ของเราไม่ได้ประกัน DCOM ก็เลยต้องไปหาที่อื่น รัน ๆ ก็หาข้อมูลไปเรื่อย จนเจอที่มีคนบอกว่า ที่ pantip มีร้านที่ทำได้ ราคาไม่เกิน 2,000 เราก็เลยใจชื้นขึ้นมา
พอวันศุกร์ พวกเรา คือเรา น้องชาย พี่สาว พี่เขย หลาน ๆ รวมทั้งลูกพี่ลูกน้องที่มาจากเชียงราย นัดรวมพลกันไปทำวีซ่า แล้วขากลับน้องเราแวะไปดูการ์ดจอที่พันธุ์ทิพย์ เราก็เลยฝากฮาร์ดดิสก์ของเราไป ส่วนเราไปเดินช็อปปิ้งกับทุกคนที่เหลือ ตกบ่ายรัน ๆ โทรมา บอกว่าพาลาเมี้ยวบอกว่ามีศูนย์รับกู้ข้อมูลที่เชื่อถือได้ อยู่บนถนนสุขุมวิท (เราจำชื่อศูนย์และเลขซอยไม่ได้) เราก็เลยคิดว่า อืม ถ้าที่ pantip ล้มเหลว ก็จะไปลองที่นั่นดู แต่ตอนนั้นวุ่นมากเพราะเลี้ยงหลานที่ซนเป็นลิงถึงสองคน แล้วไหนจะมองหาซื้อเสื้อผ้าของตัวเองอีก แล้วยังถือของพะรุงพะรัง มิหนำซ้ำน้ำมูกก็ไหลไม่หยุด บวกกับจามทุก ๆ 1 นาที ก็เลยบอกรัน ๆ ไปว่าแล้วจะโทรถามรายละเอียดอีกทีหลัง
แต่สรุปว่าก็ไม่ได้โทรถาม เพราะน้องชายโทรมาบอกว่าส่ง HDD ของเราเข้าร้านแล้วเรียบร้อย ประกอบกับกลับบ้านมาในสภาพงอมพระรามมาก ๆ ต้องรีบกินยาแล้วนอนซมในทันใด… แล้วก็นอน(นั่ง)แซ่วอยู่แบบนั้นตั้ง 2-3 วัน
เฮ่อ..
(ยังมีต่อ (อีก))
ป.ล. เพิ่มเติมทีหลัง… นี่คือเว็บไซต์ของศูนย์รับกู้ข้อมูลที่สุขุมวิท >> Computer Union เผื่อใครสนใจจะดูไว้ ถ้าจำเป็นต้องใช้จะได้ไม่ต้องวิ่งหาไกล เหอ ๆ
.
.
English Summary :
Friday, we (my brother and I) went out to run an errand about Visa with our cousin, our sister, our brother-in-law, and our nieces. After that was done, my bro went to Pantip Plaza to buy a new VGA card, so I entrusted my HDD to him and he went searching for the recovery shop for me. In the afternoon Zirius phoned me and said that Palameaw suggested a Data Recovery Center on Sukhumvit road (Computer Union) but since I had my hands full and was busy shopping, taking care of the kids, and also sneezing and taking care of my runny nose, I told him I would call him backfor more information. But when I got home I had to take a tablet and go to bed immediately…. Plus, my bro got a place that agreed to recover my data, so I hadn’t phoned him about my HDD ever since.
Entries (RSS)