โอ้ ว้าว….
เมื่อคืนฝันได้หลอนดี เพราะมันเป็นการตอกย้ำความกลัวชนิดหนึ่งที่เรามีโดยธรรมชาติมานานแล้ว (แต่เป็นความกลัวที่เราแสร้งลืมมาตลอด) คือกลัวความเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตาของทะเล….
ในฝันตอนแรกเหมือนจะเป็นการเรียนและฝึกอะไรสักอย่างอยู่ในสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ อารมณ์ประมาณตอนเรียนดำน้ำ แล้วก็มีฝึกลอยตัว คนสอนก็สอนไป สอนให้ลอยตัวนิ่ง ๆ แบบลอยคอในน้ำนาน ๆ เผื่อเวลาประสบภัยทางทะเลแล้วต้องรอให้หน่วยกู็ภัยมาช่วย ก็มีทั้งลอยตัวแนวตั้ง กับลอยตัวแนวนอนโดยนอนหงาย อืมมม ก็ไม่มีอะไร ชิล ๆ ทำได้ง่าย สบายมาก
แต่อยู่ ๆ ไอ้สระว่ายน้ำที่กำลังเรียนอยู่ มันกลายเป็นทะเลของจริง แล้วเราก็อยู่ตัวคนเดียว….
เฮ้ย!?
คนสอนกับคนเรียนคนอื่นหายไปไหนหมด =o=!!
ลอยคออยู่คนเดียวกลางทะเลมันโหวงเหวงมากเลย รู้สึกว่าข้างใต้เท้า ที่เรากำลังพุ้ยน้ำอยู่เนี่ย อาจจะมีอะไรโผล่ขึ้นมาได้ทุกเมื่อ เพราะน้ำทะเลในที่ลึกมันเป็นสีน้ำเงินเข้มจนมองอะไรไม่เห็น แล้วทางซ้าย ทางขวา ข้างหน้า และข้างหลังก็ไม่มีอะไรเลย มีแต่ทะเล ทะเล แล้วก็ทะเล ไม่ว่าจะหันไปมองทางไหนทุกอย่างก็โล่งไปหมด ภาพของน้ำทะเลที่จรดกับเส้นขอบฟ้ามันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา รอบข้างมีแต่ความเวิ้งว้างว่างเปล่า และโดดเดี่ยวเดียวดาย!
สยอง….
เรารู้สึกยอมแพ้กับความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ
ในฝันรู้สึกกลัวจนเย็นวาบไปถึงปลายเท้า =_=;;
แต่เราก็ต้องลอยคอต่อไป โดยที่ไม่รู้ทิศด้วยซ้ำว่าแผ่นดินอยู่ทางไหน แล้วระหว่างที่ค่อย ๆ เคลื่อนที่ไปอย่างถนอมแรงนั้น เราก็รู้สึกกลัวจนทนไม่ไหว เลยเลิกว่ายแบบเดินหน้า แต่นอนหงายแทน กะว่าถ้ามีตัวอะไร (เช่น ฉลาม) จะมางาบตูจากใต้น้ำ ก็ขอให้งาบตอนตูเผลอละกัน จะได้ไม่ต้องเห็นภาพหวาดเสียวให้ตัวเองกลัวเปล่า ๆ
ว่าแล้วก็นอนหงายลอยตัว ตีขาไปเรื่อย ๆ
ประคองชีวิตตัวเองไว้ปริ่มผิวน้ำอย่างไม่รู้อนาคต และไม่รู้ว่าจะโดนจู่โจมจากอะไรเมื่อไหร่
ความรู้สึกมันยากบรรยาย….
ตื่นมายังรู้สึกโหวง ๆ ในท้องอยู่เลยให้ตายเถอะซาร่าห์
แต่ในอีกทางหนึ่งก็รู้สึกระทึกแปลกใหม่ดี ถ้าให้ฝันแบบนี้อีกก็เอานะ (แต่ให้ไปเจอของจริงล่ะไม่!!!) ฮ่า ๆ