Archive for February, 2009

โอย โรคจิตสุด ๆ เป็นฝันที่มั่วที่สุดและโรคจิตที่สุดในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา…

เมื่อคืน (หรือจะให้ถูกต้องบอกว่า “เมื่อเช้า”) ข้าเจ้าฝันว่าเล่นกับเครื่องตัดคออยู่ในห้องทดลองจ้ะพี่น้อง…..

จินตนาการบ้าบอนี้มันผุดมาจาก(นรก)ขุมไหนวะ!!! =_=;;

ไม่อยากลำดับเหตุการณ์เท่าไหร่ เพราะตัวเองในฝันช่างโรคจิตและมาโซฯ…

พูดเรื่อยเปื่อยเป็นข้อ ๆ ไปละกัน  orz

- เครื่องนี้ใคร ๆ ก็ใช้กัน (ห๊ะ??!!!)
- ใช้แล้วไม่ตาย แต่จะไปเกิดใหม่ที่ Home Point เพราะทุกคนมีชีวิตสำรองหลายชีวิต (เล่นเกมมากไปละตู)
- เป็นอุปกรณ์ยุ่งยาก ใหญ่โต ดูเผิน ๆ เหมือนเตียงทันตแพทย์ มีแท่นรองหัวให้นอนหนุนด้วย (กร๊าก)
- จะใช้ทีต้องกางนี่ ขยับโน่น เสียบปลั๊กนั่น ปรับระดับนู่น (ไม่ดูคู่มือการใช้แล้วทำไมตูเปิดเครื่องได้วะ!)
- กินไฟมาก…. (เวรกรรม)
- วางอยู่ในที่สาธารณะ มีสภาพเหมือนห้องทดลองเวลาเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ (จินตนาการส่วนนี้น่าจะเกิดจากการช่วยอุริแปล journal วิทยาศาสตร์เรื่องการสกัดน้ำมันรำข้าวโดยใช้ตัวทำละลายและคลื่นไมโครเวฟบลา ๆ)
- เพื่อน ๆ เดินกันให้ควั่ก อาจารย์นั่งอยู่หน้าชั้น (เหมือนจะมีเพื่อนหน้าคุ้น ๆ ว่าเป้นเพื่อนสมัยประถมด้วย ฮ่วย!)
- ตูข้าก็เล่นกับไอ้เครื่องนี่ไป ยุกยิก อยู่ไม่สุข (ซนจริง….)
- รู้สึกว่าถ้าใช้เครื่องนี้ 1 ทีจะได้รับคะแนนสะสม 5 แต้ม (เมื่อคืนวิ่งแข่ง Chocobo ได้ทีละ 5 แต้มมากเกินไปรึเปล่าตู….)
- ทำให้เวลาปรกติมีคนเข้าคิวรอใช้เครื่องตัดคออย่างเนืองแน่น (เว้ยยย ทำเหมือนต่อคิวรอใช้เบ็ดตกปลาในเกมจูเซียนไปได้!)
- เวลากดปุ่ม ใบมีดจะดีดผึงออกมาเหมือนมีดพับ สับลงไปบนคอที่วางพาดรออยู่ (เสียวเว่ยยยย)
- แต่ แต่ แต่ว่า….เครื่องปั่นไฟของห้องทดลอง ใช้ได้ถึง 4 โมงเย็นเท่านั้น
- ดังนั้นตอนตูข้าจะลองใช้กับตัวเอง กดปุ่มเท่าไหร่มันเลยไม่ทำงาน (ไม่ได้ดูเวลาเล้ยยยยยย มิน่า ทำไมคนโล่ง ๆ ไม่มีคิว กร๊าซซซซ)
- สุดท้ายรู้สึกหน้าแหกอย่างแรง โดนเพื่อนรุมหัวเราะเยาะ

ตื่นมายังอึ้งกับตัวเองไม่หาย ไปหยิบจับอะไรมาผสมกันมั่วได้ขนาดนี้เนี่ย?

แต่แหมตอนเอาคอไปพาดเขียง เอ๊ยพาดแท่น มันรู้สึกเสียววูบที่ท้ายทอยจริง ๆ ยังคิดอยู่เลยว่า ตอนเครื่องมัน “ฉับ” จะรู้สึกยังไงบ้าง จะเจ็บมั้ยนะ ตื่นเต้น ๆ ระทึก อ๊าวววส์ แต่แง่งงงงงงงงงง กดปุ่มแล้วอารมณ์ค้าง เครื่องไม่ทำงาน กี๊ซซซซซซซซ

แต่ถึงจะอารมณ์ค้างก็เถอะ เราว่าเวลาฝันแล้วมีอะไรน่ากลัวหรือเสียวสยองให้สัมผัส ตื่นมามันรู้สึกสะใจพิลึก เหอ ๆ

อยากฝันให้ตัวเองกลัวและรู้สึกแสยงวูบตามไขสันหลังให้มากกว่านี้!!!!!!!!!!

อ๊ะ แย่แล้ว…. แสดงความาโซให้โลกเห็นอีกแล้ว ไม่ได้ ๆ
*ปาดน้ำลายที่เผลอทำย้อยลงมาแล้ววิ่งหนีออกจากบล็อกไปหามาม่ากิน*