แหม บล็อกนี้ไม่ได้เขียนอะไรนอกจากฝันมานานละนะ นิยายไม่คืบหน้าเลย….แย่ว่ะ (จริง ๆ เมื่อวานนี้มีคืบหน้าไปเรื่องหนึ่ง ครึ่งหน้า =_= น้อยชิบ)
แต่ช่วยไม่ได้…. ตื่นมาแล้วยังจำฝันได้ ถ้าจะไม่เขี่ยอะไรไว้อ่านเล่นเผื่อรีไซเคิลพล็อตมันก็น่าเสียดาย นี่ถึงขนาดตื่นมาตอนตี 4 ครึ่งเพื่อมานั่งพิมพ์เลยนะเนี่ย กลัวว่ารอจนเช้าแล้วมันจะลืม
วันนี้อิฉันฝันแบบซ้อนฝันค่ะ!
ฝันว่าตื่นมาแล้วตัวเองนอนอยู่บนเตียงเนี่ยแหละ ในห้องก็จะสลัว ๆ ตามปรกติ เพราะอิฉันนอนไม่ปิดม่านหน้าต่างเลยทั้งสองด้าน แล้วแสงจันทร์ (หรือถ้าไม่มีพระจันทร์ก็แสงไฟถนน) ก็จะสะท้อนเข้ามา ทำให้เห็นอะไรลาง ๆ ได้ในความมืด…. เอาล่ะ ทีนี้ทั้ง ๆ ที่ห้องหน้าตาคล้ายยยยยยยยยยห้องจริง ๆ มาก ตอนแรกเลยไม่รู้ตัวว่ากำลังฝันค่ะ นึกว่าตัวเองลืมตาตื่นจริง ๆ
ที่ทำให้รู้(ทีหลัง)ว่าไม่ใช่ห้องจริงก็คือ ฝันว่าหันไปทางซ้ายมือ ริมกำแพงมีตุ๊กตาของตัวเองนอนเรียงอยู่เป็นแถว จำได้แม่นเลยว่าเห็นหัวตุ๊กตาแพนด้า สีขาว/ดำ ตัดกันเด่นในความมืด แต่พอตื่นมาจริง ๆเนี่ย ตุ๊กตาแพนด้ามันอยู่แถวปลายเท้าค่ะ ไม่ได้นอนกระทบไหล่กับอิฉันอยู่! แล้วตุ๊กตาอื่น ๆ ก็ไม่มี เพราะเอาไปใส่ถุงเก็บหมดแล้ว ข้อหาเป็นแหล่งฝุ่น
แล้วมานึกดูดี ๆ แล้ว ห้องที่เห็นในฝันก็ไม่ได้เหมือนเปี๊ยบกับห้องตัวเอง อย่างแรกคือไม่มีกองการ์ตูนที่วางระเกะระกะ อย่างที่สองคือมีผ้าม่านแบบมู่ลี่แนวตั้ง ที่รูดมารวมกันแล้วมัดไว้ อยู่แถว ๆ กลางห้อง…. แล้วจำได้ว่าเห็นมันไหวไปมาตามแรงลมของแอร์ด้วย แล้วก็ สุดท้ายคือ แอร์บนเพดานริมหน้าต่างรูปร่างไม่เหมือนเดิม และไม่อยู่ที่เดิม และบนเพดานข้าง ๆ แอร์ มีหน้ากากขาวอ้วนแบบคาบุกิติดอยู่
ส่วนสาเหตุที่ตื่นมาในฝันคือ รู้สึกว่าอยู่ ๆ แอร์ก็แรงขึ้น เลยทำให้หนาว ก็เลยตื่นมาจ้องแอร์ (ทำไมหล่อนไม่ควานหารีโมทแอร์ล่ะยะ!? จ้องไปแล้วแอร์มันจะเบาได้เองเรอะ ป๊าดดดด) แล้วตอนนั้นจะรู้สึกว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ตามสไตล์คนกำลังฝันแล้วบังคับร่างกายตัวเองในฝันให้ทำตามใจชอบไม่ได้นั่นแหละ…. เช่น พอคิดว่าจะเบียดเข้าไปหาแผงตุ๊กตาทางซ้ายมือ ก็ไม่รู้สึกว่านุ่มหรืออุ่นขึ้นเลย เหมือนตัวไม่ยอมขยับ พอคิดว่าจะดึงผ้าห่มมาห่มให้หายหนาว ก็ไม่มีผลอะไร (เพราะคิดจะทำอยู่ในฝัน แต่ไม่ได้ทำจริง ๆ น่ะสิ…) พอคิดว่าจะหันขวาไปกอดหมอนข้างให้แน่น ๆ แล้วซุกตัวอยู่กับหมอนข้าง ก็ไม่สำเร็จอีก แถมรู้สึกว่าหมอนข้างไม่เหมือนเดิม เป็นหมอนแข็ง ๆ แบน ๆ ที่กอดแล้วไม่นุ่ม….
โอ๊ะ อะไรจะไม่ได้ดั่งใจขนาดนั้น!?
แต่ ช้าก่อน….
ที่น่าสนใจมันไม่ใช่เนื้อหาของฝันตอนที่ตื่นมามองห้องตัวเองค่ะ แต่เป็นสิ่งที่ฝันเห็นอยู่ในฝัน!
อิฉันฝันว่าตัวเองฝันว่าอ่านการ์ตูนวายค่ะคุณผู้ชม!
ก็นะ ตอนที่ตื่นมาในฝัน ก็รู้สึกแหละว่าตัวเองพยาย้ามพยายามที่จะหลับต่อ เพื่อไปดูเนื้อเรื่องการ์ตูนที่อ่านอยู่ในฝันต่อไป!
กรี๊ดดดด
ลายเส้นนี้มันของอ.ที่วาดเรื่องพลิกฟ้าฯนี่นา (จำชื่อไม่ได้และขี้เกียจลุกไปขุดหาการ์ตูน) คือเห็นเลยค่ะว่าตัวเอกไหล่ล่ำ ตามสเปคอิฉัน!!!
เรื่องในการ์ตูนมีอยู่ว่า…. ตัวเอกเป็นคล้าย ๆ นักวิทยาศาสตร์อัฉริยะ น่าจะประมาณช่าง mechanic ที่เชี่ยวชาญด้านหุ่นยนต์และแอนดรอยด์ พวกผู้ร้ายอยากจะให้ he ทำอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ ที่น่าจะเกี่ยวกับเจ้าหุ่นแอนดรอยด์ผมดำ ที่ยืนทำหน้าตายอยู่ข้าง ๆ ตอนเจรจา…. he ก็ปฏิเสธค่ะ ด้วยเหตุผลว่าหุ่นที่ต้องซ่อมที่เอามาจากสถาบันวิจัยตัวเนี้ย มันบลา ๆ อะไรสักอย่าง จะเอาไปใช้งานในเชิงทหารไม่ได้เด็ดขาด และมันยังเป็นการละเมิดกฎสมาพันธ์ผู้สร้างหุ่นยนต์ด้วย
He ก็เลยโดนตีหัวลักพาตัวไปขังในฐานลับค่ะ (ฮาาาาาาาาาา)
ณ ฐานลับ ตัวเอกถูกจำกัดบริเวณอยู่ในอาคารอะไรสักอย่างที่สลัว ๆ (เออ สงสัยตูอ่านการ์ตูนในที่มืด มันเลยสลัวไปทุกหน้า) แต่ก็เดิไปมาได้อย่างอิสระ แล้วพอไปถึงห้องหนึ่ง ที่มีเตียงติดผ้าม่านเนื้อบางเบาสีขาวอย่างอีโรติก ก็มีอาเจ๊ยั่วสวาทนอนกวัวมืออยู่ he เดินเข้าไปหามันเฉยเลยค่ะ!!!! กรี๊ดดดด อย่านะ มันต้องเป็นนางร้ายแน่ ๆ เป็นแผนการร้ายของพวกลุงแว่นดำหัวเถิกพวกนั้น!!!
ระหว่างที่กำลังเล้าโลมกันอย่างออกรส…. แอนดรอยด์ผมดำก็ยุรยาตรมาถึง แล้วจับไหล่อีเจ๊นั่นแล้วกระชากลงจากเตียงค่ะ
ฟัดกันนัวเนียเลยอ่ะขอบอก….
แต่ แต่…
แต่ว่า!!!
จู่ ๆ อิฉันในฝันก็ทำนิสัยชั่ว ๆ ที่ขัดใจตัวเองยิ่งนัก… คืออ่านข้ามไปดูหน้าหลัง ๆ ค่ะ
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ อย่านะ ชั้นสังหรณ์ว่าพอกำจัดอีเจ๊คนนั้นได้แล้วมันต้องมีซัมธิงระหว่างตัวเอกกับแอนดรอยด์แน่ ๆ ชั้นอยากรู้ววววววววววว ว่าใครเมะใครเคะเฟ้ย!! ระหว่างที่อาละวาดงอแงอยากกลับไปอ่านช่วงนั้น…. (แง่ง ตอนเปิดผ่านไปผ่านมา แอบเห็บหัวไหล่ล่ำ ๆ อยู่แวบ ๆ ด้วยอ่ะ ยั่วกิเลสยิ่งนัก! บัดซบ!) ก็เห็นเนื้อเรื่องว่าตัวเอกเดินหลงวนไปวนมาในห้องที่เป็นเสื่อตาตามิ แล้วก็มีประตูเต็มไปหมด เดินไปทางไหนก็หลงเหมือนเอาห้องมาเรียง ๆ ต่อกันเป็นเขาวงกต! ก็คงเป็นช่วงที่พยายามจะหนีออกไปอ่ะแหละ เออ… แล้วมันมีการเดินหาเสื้อผ้าด้วยนะ ประมาณว่าเป้นชุดกันรังสีชนิดพิเศษอะไรเนี่ย ก็ไม่รู้ว่าหาเจอมั้ย เพราะเห็นแต่ตอนมันเดินหา เที่ยวเปิดตู่นู่นนี่
และแล้วก่อนที่จะตื่นมาตอน 4.18 น. อิฉันในฝันก็ย้อนกลับไปอ่านช่วงนั้นจนได้!!
ก็ สรุปว่ายัยเจ๊นั่นม่องไปตามระเบียบค่ะ ด้วยฝีมือแอนดรอยด์ผมดำหุ่นล่ำน่ากิน
ไม่รู้ว่ายังไงเหมือนกัน แต่เหมือนว่ายัยเจ๊นั่นเป็นคนที่จะมาปรนเปรอเพื่อโน้มน้าวให้ตัวเอกยอมทำตามที่องร์กรชั่วต้องการค่ะ คิดว่ามีการเตรียมใช้ยาพิษหรือไม่ก็ยากล่อมประสาทกับตัวเอกด้วย แอนดรอยด์มันรู้ทันเลยมาสกัดดาวรุ่งไว้ก่อน
จำได้ว่าตัวเอกบ่นอะไรแว่ว ๆ เรื่องเห็นศพในระยะประชิดด้วย คือ ประมาณว่า “เรื่องแบบนี้มันมากเกินไปสำหรับเรา!!”
และแล้วแอนดรอยด์ก็ต้องปลอบใจ he (ที่อยู่ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำที่ผูกไว้หลวม ๆ ให้พอเห็นกล้ามอกน้อย ๆ) ตามระเบียบ รู้สึกว่าจะเล้าโลมกันอย่างเมามันยิ่งกว่าตอนอีเจ๊ผมบ๊อบคนนั้นอีก
แต่…. ไม่รู้ว่าช่วงไหนของ”การ์ตูน”กันแน่ที่เราฝันว่าตื่นมานอนมองห้องน่ะ…. เพราะมันขาด ๆ หาย ๆ เหมือนอ่านไม่ปะติดปะต่ะ จนกระทั่งตีสี่กว่า ๆ ที่น้องชายเปิดประตูเข้าห้องนอนมาค่ะ (เพราะเขียนโน้ตไปแปะห้องน้องไว้ ว่านัดเพื่อนไว้ตอนเย็นที่ CWP ชวนน้องไปด้วยเพราะกลุ่มนี้น้องรู้จัก ลงท้ายโน้ตว่านอนแล้ว แต่เปิดเข้ามาคุยได้ ไม่ได้ล็อคห้อง น้องคงตื่นมาอาบน้ำเลยแวะมาแอบดู) น้องเปิดมาเห็นปิดไฟมืดก็เลยปิดประตู แต่เราตื่นพอดี เลยเรียกไว้ แล้วคุยกันเรื่องนัดกินข้าวนิดหน่อย แล้วเราก็จะนอนต่อ….
แต่มานอนกลิ้งไปกลิ้งมา ทบทวนความฝันอยู่ประมาณ 15 นาทีแล้วก็คิดว่า ไหน ๆ ตื่นแล้วรีบลุกมาพิมพ์เก็บไว้ดีกว่า 555
ในฝันยังไม่รู้เลยนะว่าแอนดรอยด์ที่ว่านั่นจริง ๆ เป็นมนุษย์ที่ดัดแปลงใส่อวัยวะกล หรือว่าเป็นหุ่นยนต์ตั้งแต่แรก แต่คิดว่าน่าจะอย่างแรกมากกว่า เพราะมีอารมณ์กับตัวเอกของเราได้ กร๊าก ๆ ๆ
